วิธีพูด "อับอาย" ในภาษาเกาหลี

การใช้งานและบริบท

อธิบายความอับอายในสังคม โดยเฉพาะในที่สาธารณะ ในวัฒนธรรมเกาหลีที่การรักษาหน้า (체면) เป็นสิ่งสำคัญ อารมณ์นี้จึงมีน้ำหนักทางสังคมมาก เกี่ยวข้องกับแต่แตกต่างเล็กน้อยจาก 부끄럽다 ซึ่งเน้นเรื่องความเขินอายมากกว่า

คู่มือการออกเสียง

ออกเสียงว่า 'ชัง-พี-ฮา-ดา' — 'ชัง' ออกเสียงคล้าย 'ชุง' 'พี' ออกเสียงเหมือน 'พี' และ 'ฮาดา' ลงท้ายเบาๆ ให้ทุกพยางค์ชัดเจนและเร็ว

รูปสุภาพและไม่เป็นทางการ

ประโยคตัวอย่างเพิ่มเติม

บริบททางวัฒนธรรม

คำว่า 'ชังพีฮาดา' สื่อถึงความอายแบบรู้สึกร้อนผ่าว อยากจะหายตัวไป มันแตกต่างจากคำว่า 'พุกกือรอพดา' (ขี้อาย / เขินอาย) ซึ่งมีความหมายที่นุ่มนวลกว่าและมักใช้กับการหน้าแดงอย่างน่ารัก ชาวเกาหลีมีความอ่อนไหวต่อความอายทางสังคมมาก — คำว่า 'ชังพีแฮ!' เป็นคำอุทานที่พบบ่อย มักจะตามด้วยการเอามือปิดหน้า

วลีที่ใช้บ่อย

การแสดงออกที่เกี่ยวข้อง

คำในหมวด อารมณ์ความรู้สึก เพิ่มเติม